Lies Van Gasse #38

(dag 1 - 29)

de ondrinkbare bron,
niet de tomeloze tijd.

Het is goed zich niet te schikken.

Een open hemel schittert.
Grond ligt voor.

Het is begonnen – en
of en hoe het eindigt –

Zeven:
een dichter schrijft op een nacht een brief
en onderhuids lees ik een kiem die langzaam uitbreekt –

klimmend, als rhisoom ontstaan,
steeds strakker rond de omheining.

Acht: ik antwoord de dichter, intussen
verwekt de bananenplant op de vensterbank 

-

(day 1 – 29)

not the sweat of horses, camels,
the colour that dilutes the earth, not

the undrinkable well,
the boundless time.

We do well not to adjust.

An open sky shines,

Ground lies ahead.

It has started – and
if and how it ends –

Seven:
a poet writes a letter one night
and below the skin I read a seed that germinates slowly – 

climbing, sprung like a rhizome,

steadily tightening around the fence.

Eight: I answer the poet, meanwhile
the banana plant produces  offspring on the windowsill.