Lies Van Gasse #39

(dag 1-30)

Het is goed zich niet te schikken.
 
Een open hemel schittert.
Grond ligt voor.

Het is begonnen – en
of en hoe het eindigt –

Zeven:
een dichter schrijft op een nacht een brief
en onderhuids lees ik een kiem die langzaam uitbreekt –

klimmend, als rhisoom ontstaan,
steeds strakker rond de omheinig

Acht: ik antwoord de dichter, intussen

verwekt de bananenplant op de vensterbank

drie kinderen. Eén herinnert zich het peperkoeken huis
waarin het een ander leven beëindigde,

-

(day 1-30)

We do well not to adjust.

An open sky shines,

Ground lies ahead.

It has started – and
if and how it ends –

Seven:
a poet writes a letter one night
and below the skin I read  a seed that germinates slowly –

climbing, sprung like a rhizome,

steadily tightening around the fence

Eight: I answer the poet, meanwhile
the banana plant produces  offspring on the windowsill.

Three children. One remebers the gingerbread house
in which it ended a former life,